De NVOG ziet dat er in het publieke debat discussie is ontstaan over de status van het CBO-advies uit 1992 over het maximumaantal kinderen per spermadonor.

Voor de NVOG is het belangrijk om te benadrukken dat dit advies destijds binnen de beroepsgroep richting gaf aan het handelen van zorgverleners.  Het vormde het uitgangspunt voor de zorg. Tegelijkertijd is gebleken dat de toepassing in de praktijk in het verleden niet overal eenduidig was en er variatie bestond in de uitwerking van het advies.

Het CBO-advies uit 1992 was in die periode het enige landelijke document dat richting gaf aan de praktijk van kunstmatige inseminatie met donorsperma. Binnen de beroepsgroep werd de werkwijze die in het document wordt beschreven breed gedragen, onder meer vanwege de medische en maatschappelijke overwegingen die eraan ten grondslag lagen, zoals het beperken van de kans op verwantschap binnen de populatie en het beschermen van de belangen van donorkinderen, wensouders en donoren. Dit was ook de aanleiding voor het NVOG standpunt in 2018, waarin het CBO-advies werd aangescherpt naar een maximum van 12 gezinnen per donor.

De NVOG benadrukt het belang van het zorgvuldig toepassen van professionele kaders, omdat deze belangrijk zijn voor kwaliteit, uniformiteit en transparantie in de zorg. Uitgangspunt is dat zorgverleners werken volgens de geldende professionele afspraken. Dat gold destijds en dat geldt nu.

Het is essentieel dat de belangen van donorkinderen een cruciale rol hebben in de inrichting van de zorg rondom donorconceptie. Daarnaast is het belangrijk om aandacht te hebben voor de belangen van wensouders en donoren. Transparantie, zorgvuldigheid en goede informatievoorziening zijn daarbij van groot belang. Als beroepsgroep blijven wij ons inzetten voor verdere verbetering van de zorg rond donorconceptie die voldoet aan de huidige maatschappelijke en medische inzichten en normen en werken daarin samen met alle betrokken partijen.